woensdag 12 februari 2014

0-meting

De 0-meting

Afgelopen vrijdag kregen we de opdracht om een blog aan te maken. De onderwerpen die we er in moeten verwerken zijn 'De Puber', 'De klas' en 'De leraar voor de klas'.

'De Puber'

Het is moeilijk voor mij om 'de Puber' te definiëren, ik zie mezelf namelijk nog als een puber. Ik moet dus mezelf gaan definiëren en dat is niet zo makkelijk. Van de andere kant hoef ik alleen maar naar mezelf te kijken en ik heb een definitie. Hoe ik mezelf  als 'puber' en 'pubers' over het algemeen zie is dat het jonge mensen zijn die zich in de overgangsfase van kind naar volwassenen bevinden. Dit brengt zo verschrikkelijk veel veranderingen met zich mee in een relatief korte tijd dat het voor de puber overweldigend kan zijn. Er komen zoveel hormonen vrij dat je leven soms een emotionele achtbaan kan worden. Je voelt je soms eenzaam, verdrietig en heel onzeker (ik spreek uit eigen ervaring), maar ik voelt je ook vaak 'on top of the world', onkwetsbaar en vreselijk gelukkig. De puber wil gezien worden als een volwassenen en ook zo worden behandeld. Het probleem is dat pubers zich echter niet altijd gedragen als volwassenen. Ze denken dat ze altijd gelijk hebben, zijn extreem koppig en hebben overal wat op aan te merken. Maar dat maakt ze juist leuk. Het zijn individuen aan het begin van hun leven, het begin van de zoektocht naar zichzelf en de wereld om hen heen. Wat Matthijs vertelde in de les van vorige week heeft mij de ogen doen openen, pubers gedragen zich zoals ze zich gedragen omdat dat gewoon 'de natuur' is. Ze willen nou eenmaal hun weg vinden in de grote boze wereld.

'De klas'

'Een geheel van pubers, die met elkaar en van elkaar leren', dat is mijn definitie van 'de klas'. De klas is de leerplaats van de pubers, waar zij tezamen met andere pubers van dezelfde leeftijd zichzelf ontwikkelen. Zoveel pubers op één plek, dat zorgt vaak voor onrust. Allemaal hebben ze hun eigen mening en allemaal willen ze die uiten. Dit zorgt voor ontelbare meningsverschillen en opstootjes binnen de klas. De klas is soms één geheel waarin alle leden achter elkaar staan en zich ook echt een eenheid voelen. Meestal is dit niet het geval en bestaat de klas uit aparte groepjes van individuen die zich met elkaar kunnen identificeren en niets moeten hebben van de andere 'losers' uit hun klas. Ik denk dan vaak aan Amerikaanse films en series met de welbekende 'subculturen': nerds, chearleaders, sporters, Asians, Gothics, Punks en nog ontelbaar andere groepen. Deze groepen hebben allemaal hun eigen principes en die botsen regelmatig met elkaar. Het gaat om het uitzoeken 'wie je bent' en waar je bij wilt horen. Dit uit zich in de groepsvorming binnen de klas.

'De leraar voor de klas'

De functie van de leraar in de klas is naar mijn mening het begeleiden en motiveren van de leerlingen. De leraar heeft als het waren 'de touwtjes in handen', 'de regie' over de klas. Daar zijn de leerlingen het niet altijd over eens. Zij willen vaak zelf kunnen bepalen wat ze gaan doen omdat ze er weer eens 'geen zin in hebben' of omdat het onderwerp 'stom' is. De leraar moet er voor zorgen dat de leerlingen toch bezig zijn en dat ze iets leren, dat is het belangrijkste. Het is een moeilijke en belangrijke functie. Je bent echter gedeeltelijk verantwoordelijk voor het leerproces van de leerlingen.

Help! Ik word geslagen door mijn kind

woensdag 12 februari 2014


In het artikel in de Telegraaf vond ik een opmerkelijk verhaal over pubers. Het ging over een zogenaamd taboe, pubers die hun eigen ouders mishandelen. Vaak gaat het om jongens die aan het begin van de puberteit staan en vol zitten met allerlei hormonen. Ze zijn emotioneel door bepaalde omstandigheden in hun thuissituatie (bijvoorbeeld een scheiding). Ze proberen controle te krijgen over hun ouders door middel van slaan en/of schoppen van de ouders. Volgens deskundigen komt dit doordat de ouders bij de opvoeding niet genoeg hebben laten merken dat zij de baas zijn en niet de kinderen. Ze zien hun kinderen misschien te veel als gelijken waardoor de hiërarchie wordt verstoord. Ik begrijp de deskundige goed maar vind zelf dat in deze tijd de ouders niet te ver boven de kinderen moeten staan. Ja ze zijn de baas over de kinderen en moeten straffen bij wangedrag, maar de persoonlijke band is het belangrijkste en ik vind dat een kind niet voor zijn ouders moet vrezen.

http://www.telegraaf.nl/vrouw/mama/pubers/22291782/__Help__Ik_word_geslagen_door_mijn_kind__.html 

Thomas Hokkelman AAVT1