Hierbij zet ik mijn visiedocument toch maar op mijn blog

De Puber

Mijn mening

Het is moeilijk voor mij om 'de Puber' te definiëren, ik zie mezelf namelijk nog als een puber. Ik moet dus mezelf gaan definiëren en dat is niet zo makkelijk. Van de andere kant hoef ik alleen maar naar mezelf te kijken en ik heb een definitie. Hoe ik mezelf  als 'puber' en 'pubers' over het algemeen zie is dat het jonge mensen zijn die zich in de overgangsfase van kind naar volwassenen bevinden. Dit brengt zo verschrikkelijk veel veranderingen met zich mee in een relatief korte tijd dat het voor de puber overweldigend kan zijn. Er komen zoveel hormonen vrij dat je leven soms een emotionele achtbaan kan worden. Je voelt je soms eenzaam, verdrietig en heel onzeker (ik spreek uit eigen ervaring), maar je voelt je ook vaak 'on top of the world', onkwetsbaar en vreselijk gelukkig. De puber wil gezien worden als een volwassenen en ook zo worden behandeld. Het probleem is dat pubers zich echter niet altijd gedragen als volwassenen. Ze kunnen denken dat ze altijd gelijk hebben, kunnen extreem koppig zijn en hebben overal wat op aan te merken. Maar dat maakt ze juist leuk. Het zijn individuen aan het begin van hun leven, het begin van de zoektocht naar zichzelf en de wereld om hen heen. Wat Matthijs vertelde in de les van vorige week heeft mij de ogen doen openen, pubers gedragen zich zoals ze zich gedragen omdat dat gewoon 'de natuur' is. Ze willen nou eenmaal hun weg vinden in de grote boze wereld en niets kan ze daar in tegenhouden, zelfs geen leraar.

Onderbouwing

Mijn mening heb ik niet zomaar gevormd, ten eerste is het bewezen dat het puber gedrag natuurlijk is. Pubers zijn onderworpen aan een vuur van hormonen en dat zorgt voor allerlei verschillend gedrag.  Volgens het boek ‘Puberbrein binnenstebuiten’ van Huub Nelis en Yvonne Sark verklaart de puberteit ‘het typische, onlogische en dikwijls riskante pubergedrag dat volwassenen voor raadsels stelt.’

Ik weet zelf natuurlijk ook hoe ik ben en hoe ik was als puber (een beetje raar maar ik zie mezelf nog steeds als puber als 17-jarige). Ik merk dat ik ook mijn eigen plan wil trekken en mijn eigen mening wil geven op echt alles. Ik wil gehoord worden en erkent worden als volwassenen  en individueel onafhankelijk mens. Als ik opstap wil moet ik dat nog steeds aan mijn moeder vragen terwijl ik zelf vind dat zij niet veel meer over me te zeggen vindt, ik wil de touwtjes in eigen handen.

Ook heb ik wat ervaringen dankzij mijn stage die mijn mening kunnen onderbouwen. Zo heb ik bijvoorbeeld eens meegemaakt dat ik de leerlingen opdracht gaf om een antwoord op een vraag op te schrijven. Eén van mijn leerlingen wilde dat niet omdat ze al een antwoord in haar hoofd had en het niet nodig vond het op te schrijven. Hieruit kun je dus zien dat pubers zelf willen kunnen bepalen wat ze doen omdat ze bepaalde dingen niet nodig vinden terwijl ik dat juist wel vind. Ze willen zelf bepalen wat ze doen.

Ook hebben we in de lessen Flankerend Onderwijs filmpjes gezien waarin het pubergedrag duidelijk naar voren komt. Het filmpje met de in eerste instantie opstandig lijkende Frans die de klas uit wordt gezet door zijn lerares Duits omdat hij iets zei wat echt niet kon volgens haar. Waarschijnlijk hechtte hij er minder waarde aan en had hij een andere bedoeling met de opmerking. Hij kon niet inschatten wat de gevolgen van zijn daad hadden kunnen zijn, een typisch  gevalletje pubergedrag als je het mij vraagt.

De klas als groep

Mijn mening

'Een geheel van pubers, die met elkaar en van elkaar leren', dat is mijn definitie van 'de klas'. De klas is de leerplaats van de pubers, waar zij tezamen met andere pubers van dezelfde leeftijd zichzelf ontwikkelen. Zoveel pubers op één plek, dat zorgt vaak voor onrust. Allemaal hebben ze hun eigen mening en allemaal willen ze die uiten. Dit zorgt voor ontelbare meningsverschillen en opstootjes binnen de klas. De klas is soms één geheel waarin alle leden achter elkaar staan en zich ook echt een eenheid voelen. Meestal is dit niet het geval en bestaat de klas uit aparte groepjes van individuen die zich met elkaar kunnen identificeren en niets moeten hebben van de andere 'losers' uit hun klas. Ik denk dan vaak aan Amerikaanse films en series met de welbekende 'subculturen': nerds, Chearleaders, Sporters, Asians, Gothics, Punks en nog ontelbaar andere groepen. Deze groepen hebben allemaal hun eigen principes en die botsen regelmatig met elkaar. Het gaat om het uitzoeken 'wie je bent' en waar je bij wilt horen. Dit uit zich in de groepsvorming binnen de klas.

Onderbouwing

De klas is voor de leerlingen een belangrijke groep mensen. Het zijn hun leeftijdsgenootjes en vaak ook hun vrienden. Ze willen bij de klas horen en er niet buiten vallen. Daarvoor doen ze nog wel eens ‘stoer’ tegen elkaar en tegen de docent voor de klas. Het toetrekken naar leeftijdsgenoten is volgens ‘Het Puberbrein binnenstebuiten’ van Huub Nelis en Yvonnen van Sark een natuurlijk verschijnsel ‘In de puberteit maken kinderen zich stap voor stap los van hun ouders en verleggen ze hun focus naar leeftijdsgenoten.’ De kinderen waar je mee omgaat in de klas hebben vaak dezelfde interesses, leeftijd en sociale status. Dit noemen Nelis en Sark de ‘peergroup’. Er zijn dus vaak verschillende peergroups te vinden binnen een klas en binnen een school. Ook onderscheiden Nelis en Sark 3 soorten verbindingen tussen leeftijdsgenoten onderling: ‘echte’, goede vrienden, de romantische en seksuele relaties en de bredere kring kennissen en bekenden.

Ik kan dit model zelf ook toepassen in mijn stageklas. Zo heb ik een koppeltje in mijn klas (romantische en seksuele relaties), de welbekende ‘vriendengroepen’ (‘echte’, goede vrienden) en natuurlijk is heel mijn klas bekend met elkaar en onderhouden ze allemaal een bepaalde relatie met elkaar (de brede kring kennissen en bekenden).

In de les hebben we gekeken naar verschillende filmpjes over situaties in de klas. In het fragment over Frans was duidelijk zichtbaar dat de klas niet één hechte groep was. Andere jongens in de klas waren Frans aan het opstoken tegen de lerares en maakte vervelende opmerkingen tegen Frans. Zo zie je maar weer dat pubers tot alles in staat zijn en dat er vaak geen sprake is van een hechte groep.

Effectief lerarengedrag

Mijn mening

De functie van de leraar in de klas is naar mijn mening het begeleiden en motiveren van de leerlingen. De leraar heeft als het waren 'de touwtjes in handen', 'de regie' over de klas. Daar zijn de leerlingen het niet altijd over eens. Zij willen vaak zelf kunnen bepalen wat ze gaan doen omdat ze er weer eens 'geen zin in hebben' of omdat het onderwerp 'stom' is. De leraar moet er voor zorgen dat de leerlingen toch bezig zijn en dat ze iets leren, dat is het belangrijkste. Het is een moeilijke en belangrijke functie. Je bent namelijk gedeeltelijk verantwoordelijk voor het leerproces van de leerlingen. Een goede leraar moet naar mijn mening aan een aantal kernkwaliteiten beschikken:

-          Hij moet sociaal zijn, goed met mensen om kunnen gaan (interpersoonlijk bekwaam).

-          Hij moet vakinhoudelijke kennis bedragen en deze op een juiste manier weten over te brengen (vakinhoudelijk/didactisch bekwaam).

-          Hij moet de leerlingen goed in toom kunnen houden en ze op een juiste manier dingen leren (pedagogisch bekwaam).

-          Ook moet hij kunnen samenwerken met zijn collega’s en omgeving.

Als een leraar deze kwaliteiten beheerst is het een goede. Natuurlijk kan het wel altijd voorkomen dat je beter bent in de ene kwaliteit dan de andere. Dan moet je proberen om de zwakker ontwikkelde kwaliteiten te versterken. Ik denk dat één van de belangrijkste dingen is die je moet doen het leggen van grenzen en straffen is. Dan weet de leerlingen namelijk wat hij wel en niet kan maken en creëer je structuur voor de leerlingen en voor jezelf.

Onderbouwing

In het boek ‘Omgaan met jongeren’ van John W.H. Kessels staat dat leraren grenzen moet stellen voor leerlingen en dat ze straffen moeten uitdelen. ‘Goed en effectief corrigeren en straffen is een competentie die iedere professional zich eigen zou moeten maken.’ schrijft Kessels in zijn boek. Dit is de basis voor een effectief leraren gedrag.

In mijn stage heb ik kunnen toepassen wanneer welk gedrag effectief is en wanneer niet. Zo ben ik er achter gekomen hoe ik mijn klas stil kan krijgen en ben ik hier in getraind. Als je als leraar geen goede band hebt met je leerlingen zal de sfeer en de samenwerking met de leerlingen ook slecht gaan. Ik heb zelf ook ondervonden dat het erg moeilijk is om de leerlingen te motiveren en een leuke les te verzorgen. Ik merk wel dat je als leraar zijnde toch wel echt je leerlingen moet kunnen motiveren anders loopt de les echt in de soep.

In de les heb ik zelf uitgezocht wat mijn kwaliteiten, valkuilen, allergieën en uitdagingen zijn. Kortom waar ik goed in ben, waar ik nog problemen mee heb, waar ik echt niet tegen kan en wat ik nog kan verbeteren.  Ook hebben we in de lessen natuurlijk vaak intervisie gehad waarbij we verschillende casussen van de leerlingen bespraken en we gingen kijken hoe er werd gehandeld in bepaalde situaties en hoe je dat kunt verbeteren. We hebben de afgelopen weken ook bepaalde filmpjes gezien over verschillende leraren in verschillende moeilijk situaties waar we veel hebben geleerd. Zo heb ik geleerd dat leerlingen positief moeten worden benaderd en dat je ze niet moet afsnauwen als ze een keer een antwoord op de vraag niet weten. Geef ze een compliment voor het proberen en help ze verder in het zoeken naar een antwoord. In het filmpje waar de beste leraar van het Verenigd Koninkrijk voor de slechtste klas van het land staat blijkt maar weer dat een leraar de klas kan maken of breken. De voorheen zo ‘moeilijke’ klas werd hard maar toch persoonlijk aangepakt door de ‘beste leraar’ en werd zo gestructureerd en bestuurd door de leraar waardoor de les heel goed verliep. Een knap staaltje effectief leraar gedrag als je het mij vraagt. Wat ik heb geleerd van het fragment is dat je meteen duidelijke grenzen en regels moet bepalen om zo vanaf het begin van het contact met de leerlingen structuur aan te bieden en laten zien wat wel en niet kan. Daar moet je vervolgens ook heel consequent in zijn om het goed te laten overkomen. Uiteindelijk moet je de leerlingen wel persoonlijk en geïnteresseerd en gemotiveerd benaderen om zo de band met de leerlingen te versterken.

Wat heb ik concreet geleerd gedurende de periode?

Ik heb geleerd dat elke leraar anders en iedereens aanpak verschilt, en dat is goed! Je moet doen wat goed voor je voelt en niet zo maar veranderen omdat andere hun eigen aanpak beter vinden. Elke leraar verschilt immers van elkaar. Wat goede leraren naar mijn mening wel gemeen hebben is hun persoonlijke band met de leerlingen en hun consequente waarschuwingen en straffen en een grote basis vakkennis. Wat ik ook geleerd heb ik dat het puber gedrag natuurlijk is en dat pubers gewoon doen wat voor hen normaal lijkt maar voor mij misschien niet. Ik sta niet meer zo verstelt van wat sommige leerlingen allemaal doen, het hoort immers bij hun leeftijd. Dit betekent echter niet dat er niet streng opgetreden mag worden en consequent met leerlingen om moet worden gegaan. De grenzen moeten duidelijk zijn en als er een grens wordt overschreden moeten hier consequenties aan hangen.

feedback op de blog

Feedback van medestudenten.

Hidde:

'Ik vind dat je leuke artikelen hebt gebruikt. Je spreekt ook goed uit eigen ervaring en wat je hebt geleerd gedurende deze periode , chapeau'.

Anne:

'De opbouw is goed en er zijn veel goede artikelen gebruikt. De artikelen zijn goed uitgewerkt en je hebt het leuk verwoord'. 'Je hebt jezelf goed betrokken bij de 0-meting en alle onderwerpen goed besproken.'

Valerie:

'Je hebt alles goed uitgewerkt en genoeg blogs geschreven'. Wel moet je even een mening geven bij het artikel over jongeren die hun ouders mishandelen.

De klas

Het thema van deze week is 'de klas'

De klas is eigenlijk de werkplaats van de leraar en de leerplaats van de leerlingen. Het is belangrijk dat iedereen in de klas zich hier veilig voelt, dat geldt niet alleen voor de leerlingen maar ook voor de leraar. Zoals we hebben geleerd is een veilige leeromgeving cruciaal voor de prestaties van de leerlingen. Dat is ook logisch want als je je niet veilig voelt kun je niet optimaal presteren. Het is dus belangrijk om als leraar zijnde in de gaten te hebben wat er speelt in de klas en of dit wel of niet een negatieve invloed heeft op de sfeer in de klas en het veiligheidsgevoel. Je moet altijd proberen te voorkomen dat er wordt gepest en al het dan toch gebeurd zo goed mogelijk je best doen om het te doen stoppen.

Tijdens mijn stage kan ik natuurlijk goed kijken hoe het zit met het veiligheidsgevoel in de klas. Ik kan kijken naar hoe het staat met de cohesie in de klas en de groepsvorming. Ik merk wel dat er in mijn stageklas groepjes zijn gevormd van leerlingen die met elkaar bevriend zijn. Op zich niets mis mee, maar ik heb niet het idee dat de klas hecht is en echt een groep vormt. Dit kan er voor zorgen dat bepaalde groepjes met elkaar botsen en dat de sfeer onprettig wordt. Nou denk ik niet dat er in mijn klas sprake is van een onveilige sfeer, ik heb namelijk wel het gevoel dat al mijn leerlingen iets durven te zeggen. Ik heb wel soms een rot opmerking door de klas horen vliegen en daar ben ik niet van gediend. Daar zeg ik dan ook wat van. Ik wil dat mijn leerlingen zich wel veilig voelen.

Ik las vandaag een artikel op de site van NOS over het feit dat minister Bussemaker meer geld wil gaan investeren in meer hulpkrachten in de klas en betere hulpkrachten. Ze wil meer conciërges en klassenassistentes inzetten om zo grote problemen in de klas te voorkomen en de werkdruk voor de leraren te verkleinen. Ook wil de minister dat er zomerscholen komen om zittenblijvers tegen te gaan. Het is nog wel het plan om meer kinderen uit het speciaal onderwijs toe te laten in het reguliere voortgezet onderwijs.

Ik vind dit een goed plan omdat ik denk dat het veel nut heeft om meer mensen in de klas te krijgen, zo worden de leerlingen beter in de gaten gehouden en leren ze meer. Ook is het fijn voor de leraren zelf om niet alles zelf te hoeven doen. 

http://nos.nl/artikel/618605-meer-personeel-in-de-klas.html 

Consequentie(loos)?

'Wij gaan de rekening examenfraude niet betalen'

Deel 1

dat was de titel van een artikel in de Volkskrant van vandaag (donderdag 27 februari). Het eerste gedeelte van het artikel ging over hoe de daders van de examenfraudeaffaire op het Ibn Ghaldoun zijn gestraft. Het ministerie wil dat de daders een fikse boete van maarliefst 86 duizend euro betalen. Dit onder andere omdat er door de fraude zo'n 17 duizend nieuwe Frans examens moesten worden gemaakt en gedrukt. Safae K. die deze boete zou moeten betalen zegt dat ze dat, als de boete überhaupt komt, niet zal gaan doen. Ook vindt ze dat zijn niet de verantwoordelijke is voor het verspreiden van de examens. Een 19-jarige hacker uit Rotterdam zou namelijk de examens op internet hebben verspreid. Het ging me niet om dit gedeelte van het artikel maar om het tweede deel van het artikel.

Deel 2

Het tweede deel van het artikel gaat over de overwegingen die de rechtbank heeft gemaakt bij het geven van de straffen. Volgens de advocaten van de daders hadden de leerlingen niet de intentie om de examens van honderden dan niet duizenden andere leerlingen in hun omgeving te verpesten. Ik kan dit maar moeilijk bevatten. Zelf ben ik 17 jaar en ben dus even oud en zelfs jonger dan de daders van deze fraudezaak. Ik kan met dan ook totaal niet voorstellen dat iemand op dat moment niet weet wat de gevolgen zijn van zijn of haar daden. Ik geloof dan ook niet wat de daders zeggen. Op de leeftijd van 17 of ouder heb je toch enigszins verantwoordelijkheidsgevoel en weet je wat de gevolgen van je acties zijn en wat je wel of niet kunt doen.

Wat ik ook opmerkelijk vind als dat volgens het artikel de daders totaal geen plan hadden over wat ze zouden doen als ze de examens gestolen hadden. Dit staat mooi aangegeven in het artikel 'Een aantal van hen stond enkele uren na de inbraak al op Rotterdam Centraal met tassenvol eindexamens, met het goud in handen, maar niet meer wetend wat te doen of waar naartoe te gaan.' Dit laat maar weer eens zien dat pubers niet uitdenken wat ze doen en niet weten waar ze mee bezig zijn.

De rechter vond dat de daders oud en wijs genoeg waren om te kunnen overwegen wat de gevolgen zijn van hun acties. Ik ben het daar helemaal mee eens. Ik ben er dan ook van overtuigd dat de daders precies wisten wat ze deden en wat de gevolgen van hun daden waren.

Wil je het hele artikel lezen? dit is de link: http://www.volkskrant.nl/vk/nl/5288/Onderwijs/article/detail/3604543/2014/02/27/Wij-gaan-de-rekening-examenfraude-niet-betalen.dhtml 

Stage-ervaringen 

Ik denk dat de pubers in mijn klas de gevolgen van hun daden vaak ook niet door hebben. Ze zijn echter een stuk jonger dan de leerlingen in het artikel. Ik denk dus dat zij het echt niet door hebben. Ze doen iets maar snappen niet dat hun actie gevolgen heeft en wat die dan zouden kunnen zijn. Zo had ik bijvoorbeeld een meisje in mijn klas die constant aan het praten was met haar buurvrouw, ik waarschuwde haar een aantal keer en zette haar uit elkaar. Ze had totaal niet verwacht dat ik dat zou doen, ze had niet verwacht dat er consequenties zaten aan haar actie. 

Ik denk dat mijn leerlingen dus vaak gewoon echt niet snappen dat hun acties consequenties hebben. Dat hoort nou eenmaal bij de levensfase waar ze op dat moment in zitten. Ik moet hier op inspelen door duidelijk te zijn in straffen en waarschuwen en mijn consequenties benoemen. Op die manier weten mijn leerlingen wat ze wel en wat ze niet kunnen maken en dat kan veel helpen in de sfeer van de klas. Ik zou graag aan de leerling willen vragen of ze door hebben wat hun acties voor consequenties hebben voor zichzelf, de klas en de leraar. Ik wil dat ze daar over nadenken, nadenken over wat hun acties teweeg brengen.

Grenzen(loos)?

De Blog van vandaag gaat eveneens over Pubers, hun gedrag en de samenleving die hier op reageert. Ik heb een artikel gelezen over het leggen van grenzen voor pubers en hoe je met ze om moet gaan.

Wat ik van het artikel heb geleerd is dat het gedrag van pubers natuurlijk is, ze gedragen zich nou eenmaal op de manier hoe ze zich gedragen, dat is normaal en daar gaat elke puber doorheen in zijn leven. Het gedrag kun je als ouder of leraar echter wel beïnvloeden. Je moet grenzen stellen! Dat is een manier om het gedrag van de pubers enigszins te beïnvloeden. Pubers zijn toe aan structuur en regels. Ze moeten weten wat ze wel en niet kunnen maken.

Ik herken dit gedrag erg goed op mijn stage. De leerlingen in mijn klas zoeken hun grenzen op. Ze willen weten wat ze me wel en niet kunnen maken. Ik moet dus duidelijke grenzen stellen voor mijn leerlingen zodat ze weten waar ze aan toe zijn en weten wat ze wel en niet kunnen maken. Hier ben ik momenteel erg mee bezig. Ik denk na over mijn manier van straffen en mijn manier van waarschuwen. Mijn laatste les nog heb ik een leerling uit mijn klas apart moeten zetten van haar buurvrouw. Ze waren constant aan het praten en met andere dingen bezig dan de les. De fout die ik maakte was echter dat ik veel te laat met mijn straf kwam, het had niet zoveel nut meer.

Ik ga me er echt mee bezig houden, met het straffen en stellen van grenzen om zo mijn lessen zo goed mogelijk en duidelijk mogelijk te kunnen geven.

De kennis die ik nu over pubers heb vergaard laat me weten dat grenzen stellen extreem belangrijk is als het gaat om het pubergedrag. Onderwijs draait om het stellen van grenzen en het duidelijk communiceren met leerlingen en met elkaar. Dit moet de leraar nastreven om goed contact te houden met de leerling en met zijn collega´s. Hierdoor ontstaat een duidelijke structuur in de school die de leerling erg op prijs stellen en problemen doen voorkomen.

Ik zou graag met leraren willen praten over de grenzen die zij stellen en de manier op hoe ze dat uitvoeren en wat de gevolgen zijn. Ook zou ik graag met leerlingen willen praten om te weten wat zij vinden van die bepaalde grenzen en welke grenzen zij zelf op prijs stellen.

0-meting

De 0-meting

Afgelopen vrijdag kregen we de opdracht om een blog aan te maken. De onderwerpen die we er in moeten verwerken zijn 'De Puber', 'De klas' en 'De leraar voor de klas'.

'De Puber'

Het is moeilijk voor mij om 'de Puber' te definiëren, ik zie mezelf namelijk nog als een puber. Ik moet dus mezelf gaan definiëren en dat is niet zo makkelijk. Van de andere kant hoef ik alleen maar naar mezelf te kijken en ik heb een definitie. Hoe ik mezelf  als 'puber' en 'pubers' over het algemeen zie is dat het jonge mensen zijn die zich in de overgangsfase van kind naar volwassenen bevinden. Dit brengt zo verschrikkelijk veel veranderingen met zich mee in een relatief korte tijd dat het voor de puber overweldigend kan zijn. Er komen zoveel hormonen vrij dat je leven soms een emotionele achtbaan kan worden. Je voelt je soms eenzaam, verdrietig en heel onzeker (ik spreek uit eigen ervaring), maar ik voelt je ook vaak 'on top of the world', onkwetsbaar en vreselijk gelukkig. De puber wil gezien worden als een volwassenen en ook zo worden behandeld. Het probleem is dat pubers zich echter niet altijd gedragen als volwassenen. Ze denken dat ze altijd gelijk hebben, zijn extreem koppig en hebben overal wat op aan te merken. Maar dat maakt ze juist leuk. Het zijn individuen aan het begin van hun leven, het begin van de zoektocht naar zichzelf en de wereld om hen heen. Wat Matthijs vertelde in de les van vorige week heeft mij de ogen doen openen, pubers gedragen zich zoals ze zich gedragen omdat dat gewoon 'de natuur' is. Ze willen nou eenmaal hun weg vinden in de grote boze wereld.

'De klas'

'Een geheel van pubers, die met elkaar en van elkaar leren', dat is mijn definitie van 'de klas'. De klas is de leerplaats van de pubers, waar zij tezamen met andere pubers van dezelfde leeftijd zichzelf ontwikkelen. Zoveel pubers op één plek, dat zorgt vaak voor onrust. Allemaal hebben ze hun eigen mening en allemaal willen ze die uiten. Dit zorgt voor ontelbare meningsverschillen en opstootjes binnen de klas. De klas is soms één geheel waarin alle leden achter elkaar staan en zich ook echt een eenheid voelen. Meestal is dit niet het geval en bestaat de klas uit aparte groepjes van individuen die zich met elkaar kunnen identificeren en niets moeten hebben van de andere 'losers' uit hun klas. Ik denk dan vaak aan Amerikaanse films en series met de welbekende 'subculturen': nerds, chearleaders, sporters, Asians, Gothics, Punks en nog ontelbaar andere groepen. Deze groepen hebben allemaal hun eigen principes en die botsen regelmatig met elkaar. Het gaat om het uitzoeken 'wie je bent' en waar je bij wilt horen. Dit uit zich in de groepsvorming binnen de klas.

'De leraar voor de klas'

De functie van de leraar in de klas is naar mijn mening het begeleiden en motiveren van de leerlingen. De leraar heeft als het waren 'de touwtjes in handen', 'de regie' over de klas. Daar zijn de leerlingen het niet altijd over eens. Zij willen vaak zelf kunnen bepalen wat ze gaan doen omdat ze er weer eens 'geen zin in hebben' of omdat het onderwerp 'stom' is. De leraar moet er voor zorgen dat de leerlingen toch bezig zijn en dat ze iets leren, dat is het belangrijkste. Het is een moeilijke en belangrijke functie. Je bent echter gedeeltelijk verantwoordelijk voor het leerproces van de leerlingen.

Help! Ik word geslagen door mijn kind

woensdag 12 februari 2014

In het artikel in de Telegraaf vond ik een opmerkelijk verhaal over pubers. Het ging over een zogenaamd taboe, pubers die hun eigen ouders mishandelen. Vaak gaat het om jongens die aan het begin van de puberteit staan en vol zitten met allerlei hormonen. Ze zijn emotioneel door bepaalde omstandigheden in hun thuissituatie (bijvoorbeeld een scheiding). Ze proberen controle te krijgen over hun ouders door middel van slaan en/of schoppen van de ouders. Volgens deskundigen komt dit doordat de ouders bij de opvoeding niet genoeg hebben laten merken dat zij de baas zijn en niet de kinderen. Ze zien hun kinderen misschien te veel als gelijken waardoor de hiërarchie wordt verstoord. Ik begrijp de deskundige goed maar vind zelf dat in deze tijd de ouders niet te ver boven de kinderen moeten staan. Ja ze zijn de baas over de kinderen en moeten straffen bij wangedrag, maar de persoonlijke band is het belangrijkste en ik vind dat een kind niet voor zijn ouders moet vrezen.

http://www.telegraaf.nl/vrouw/mama/pubers/22291782/__Help__Ik_word_geslagen_door_mijn_kind__.html 

Thomas Hokkelman AAVT1